variantie
zelfstandig naamwoord ˌvariˈjɑn(t)siBetekenis
- de gemiddelde waarde van het kwadraat van de afwijking van de variabele van de verwachte waarde of het gemiddelde
Hoe spreek je variantie uit?
/ˌvariˈjɑntsi/
Variantie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| a | maan |
| r | rood |
| i | riet |
| j | ja |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| varianties | meervoud |
| variantietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| variantietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van variëren (met het achtervoegsel -antie)
Woordfamilie van variantie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| varianties | meervoud | variantie |
| variantietje | verkleinwoord | variantie |
| variantietjes | verkleinwoord meervoud | variantie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van variantie zijn vastgelegd.