dissonantie
zelfstandig naamwoord ˌdɪsoˈnɑn(t)siBetekenis
- onwelluidendheid
- het naast elkaar bestaan van tegenstrijdige gegevens
Hoe spreek je dissonantie uit?
/ˌdɪsoˈnɑntsi/
Dissonantie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| o | boot |
| n | nek |
| ɑ | bad |
| t | tak |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- lelijke klank door het combineren van tonen die niet harmoniëren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dissonanties | meervoud |
Herkomst
van Frans dissonance, op te vatten als afgeleid van dissonant met het achtervoegsel -ie
Woordfamilie van dissonantie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dissonanties | meervoud | dissonantie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dissonantie zijn vastgelegd.