toonkunst
zelfstandig naamwoordBetekenis
- in algemene zin muziek, een vorm van kunst waarin gevoelens bij de luisteraar worden aangesproken door middel van een betekenisvolle opeenvolging van geluiden
- meer in het bijzonder de kunstmuziek die tot klinken wordt gebracht in de grote en kleine concertzaal, de kerk, het operatheater e.d
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toonkunsten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van toon en kunst
Woordfamilie van toonkunst
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toonkunsten | meervoud | toonkunst |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toonkunst zijn vastgelegd.