surprise
zelfstandig naamwoord sʏrˈpriːzəBetekenis
- een op een speciale manier ingepakt cadeau
- verrassing
- verrassen
- verwonderen
- verrassingsaanval
- verrast
- onverwacht
Hoe spreek je surprise uit?
/sʏrˈprizə/
Surprise bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ʏ | put |
| r | rood |
| p | pak |
| i | riet |
| z | zon |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| surprises | meervoud |
| surprisetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| surprisetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit Frans surprise , in de betekenis van ‘verrassing’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1599.
Woordfamilie van surprise
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| surprises | meervoud | surprise |
| surprisetje | verkleinwoord | surprise |
| surprisetjes | verkleinwoord meervoud | surprise |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van surprise zijn vastgelegd.