surplus
zelfstandig naamwoordBetekenis
- overschot, wat er meer is dan nodig is, wat er overblijft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| surplusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| surplusjes | verkleinwoord, meervoud |
| surplussen | meervoud |
| surplustje | verkleinwoord, enkelvoud |
| surplustjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘overschot’ voor het eerst aangetroffen in 1370
Woordfamilie van surplus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| surplusje | verkleinwoord | surplus |
| surplusjes | verkleinwoord meervoud | surplus |
| surplussen | meervoud | surplus |
| surplustje | verkleinwoord | surplus |
| surplustjes | verkleinwoord meervoud | surplus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van surplus zijn vastgelegd.