stutter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets of iemand die iets ondersteunt of overeind houdt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stutters | meervoud |
| stuttertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stuttertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van stutten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van stutter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stutters | meervoud | stutter |
| stuttertje | verkleinwoord | stutter |
| stuttertjes | verkleinwoord meervoud | stutter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stutter zijn vastgelegd.