stut
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een voorwerp dat ter ondersteuning onder een ander voorwerp geplaatst wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stutjes | verkleinwoord, meervoud |
| stutten | meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van stutten
- gebiedende wijs van stutten
Vervoeging van stut
stuthele werkwoord
Woordfamilie van stut
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stutje | verkleinwoord | stut |
| stutjes | verkleinwoord meervoud | stut |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stut zijn vastgelegd.