stormen
werkwoord, zelfstandig naamwoord ˈstɔrmə(n)Betekenis
- bijzonder sterk waaien
- bijzonder snel bewegen
Hoe spreek je stormen uit?
/ˈstɔrmən/
Stormen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| m | maan |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van stormen
stormenhele werkwoord — gestormdvoltooid deelwoord
Alle 2 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gestormd | verleden tijd, deelwoord |
| stormde | verleden tijd |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord storm
Herkomst
In de betekenis van ‘hard waaien’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240
Woordfamilie van stormen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gestormd | voltooid deelwoord | stormen |
| gestormde | woordvorm | stormen |
| stormde | verleden tijd | stormen |
| stormden | woordvorm | stormen |
| storme | woordvorm | stormen |
| stormend | woordvorm | stormen |
| stormende | woordvorm | stormen |
| stormt | woordvorm | stormen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stormen zijn vastgelegd.