stormtij
zelfstandig naamwoordBetekenis
- situatie dat het zeewater extra hoog is door de combinatie van vloed en harde wind vanuit zee
- tijdperk met grote onrust
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stormtijen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van storm zn en tij zn
Woordfamilie van stormtij
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stormtijen | meervoud | stormtij |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stormtij zijn vastgelegd.