spreker
zelfstandig naamwoord ˈsprekərBetekenis
- iemand die een toespraak houdt
Hoe spreek je spreker uit?
/ˈsprekər/
Spreker bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| e | veel |
| k | kat |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sprekers | meervoud |
| sprekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sprekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van spreken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van spreker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sprekers | meervoud | spreker |
| sprekertje | verkleinwoord | spreker |
| sprekertjes | verkleinwoord meervoud | spreker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spreker zijn vastgelegd.