spoorzoeker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die sporen kan lezen en volgen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spoorzoekers | meervoud |
| spoorzoekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spoorzoekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van spoorzoeken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van spoorzoeker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spoorzoekers | meervoud | spoorzoeker |
| spoorzoekertje | verkleinwoord | spoorzoeker |
| spoorzoekertjes | verkleinwoord meervoud | spoorzoeker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spoorzoeker zijn vastgelegd.