spaniël
zelfstandig naamwoord ˈspɛɲəlBetekenis
- kleine honden met lange haren en hangende oren met het doel om te assisteren bij de jacht van gevogelte
Hoe spreek je spaniël uit?
/ˈspɛnjəl/
Spaniël bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| j | ja |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- kleine hond, behorend tot een ras met lange haren en hangende oren, oorspronkelijk gefokt om te assisteren bij de jacht op gevogelte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spaniëls | meervoud |
Herkomst
van Engels spaniel, in de betekenis van ‘hondensoort’ voor het eerst aangetroffen in 1865
Woordfamilie van spaniël
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spaniëls | meervoud | spaniël |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spaniël zijn vastgelegd.