polarisering
zelfstandig naamwoord ˌpolariˈzerɪŋBetekenis
- het vormen of verscherpen van maatschappelijke tegenstellingen
- het vormen van polen met positieve en negatieve lading
- het richten van elektromagnetische golven, zoals licht
- het opheffen van een ongerichte toestand door het blootstellen aan een krachtenveld
- het verschijnsel waarbij een ongelijksoortige ladingsverdeling ontstaat in een binding tussen atomen met een verschillende elektronegativiteit
Hoe spreek je polarisering uit?
/ˌpolariˈzerɪŋ/
Polarisering bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| o | boot |
| l | land |
| a | maan |
| r | rood |
| i | riet |
| z | zon |
| e | veel |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| polariseringen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van polariseren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van polarisering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| polariseringen | meervoud | polarisering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van polarisering zijn vastgelegd.