parallelcirkel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een cirkel op het aardoppervlak, waarop alle punten met gelijke geografische breedte (noord of zuid) liggen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| parallelcirkels | meervoud |
| parallelcirkeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| parallelcirkeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van parallel en cirkel
Woordfamilie van parallelcirkel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| parallelcirkels | meervoud | parallelcirkel |
| parallelcirkeltje | verkleinwoord | parallelcirkel |
| parallelcirkeltjes | verkleinwoord meervoud | parallelcirkel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van parallelcirkel zijn vastgelegd.