keerkring
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de begrenzing van de zone waarbinnen de zon in het zenit kan staan
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keerkringen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘cirkel evenwijdig aan de evenaar’ voor het eerst aangetroffen in 1699
Woordfamilie van keerkring
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keerkringen | meervoud | keerkring |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keerkring zijn vastgelegd.