opsporing
zelfstandig naamwoord ˈɔpsporɪŋBetekenis
- het opsporen
Hoe spreek je opsporing uit?
/ˈɔpsporɪŋ/
Opsporing bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| s | sok |
| o | boot |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opsporingen | meervoud |
| opsporinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| opsporinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van opsporen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van opsporing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opsporingen | meervoud | opsporing |
| opsporinkje | verkleinwoord | opsporing |
| opsporinkjes | verkleinwoord meervoud | opsporing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opsporing zijn vastgelegd.