opsporingsbevoegdheid
zelfstandig naamwoord ˈɔpsporɪŋzbəˌvuxthɛitBetekenis
- recht om namens de staat onderzoek te doen naar strafbare feiten en de plegers van deze feiten
Hoe spreek je opsporingsbevoegdheid uit?
/ˈɔpsporɪŋzbəˌvuxthɛit/
Opsporingsbevoegdheid bestaat uit zes lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| s | sok |
| o | boot |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| z | zon |
| b | bak |
| ə | de |
| v | vis |
| u | boek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opsporingsbevoegdheden | meervoud |
Herkomst
samenstelling van opsporing zn en bevoegdheid zn met het invoegsel -s-
Woordfamilie van opsporingsbevoegdheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opsporingsbevoegdheden | meervoud | opsporingsbevoegdheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opsporingsbevoegdheid zijn vastgelegd.