opsporingsbevel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- bevel dat een politiedienst mag en moet zoeken naar een persoon en deze mag arresteren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opsporingsbevelen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van opsporing zn en bevel zn met het invoegsel -s-
Woordfamilie van opsporingsbevel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opsporingsbevelen | meervoud | opsporingsbevel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opsporingsbevel zijn vastgelegd.