Naar de inhoud

opsporingsbevel

bevel dat een politiedienst mag en moet zoeken naar een persoon en deze mag arresteren

opsporingsbevel

zelfstandig naamwoord

Betekenis

  1. bevel dat een politiedienst mag en moet zoeken naar een persoon en deze mag arresteren

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm Grammaticale informatie
opsporingsbevelen meervoud

Herkomst

samenstelling van opsporing zn en bevel zn met het invoegsel -s-

Woordfamilie van opsporingsbevel

Woordvorm Relatie Afgeleid van
opsporingsbevelen meervoud opsporingsbevel

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opsporingsbevel zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over opsporingsbevel

Wat is de betekenis van opsporingsbevel?
Opsporingsbevel is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: bevel dat een politiedienst mag en moet zoeken naar een persoon en deze mag arresteren.
Wat is het meervoud van opsporingsbevel?
Van opsporingsbevel geldt: het meervoud is opsporingsbevelen. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord opsporingsbevel is 31 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

  1. O 1
  2. P 3
  3. S 2
  4. P 3
  5. O 1
  6. R 2
  7. I 1
  8. N 1
  9. G 3
  10. S 2
  11. B 3
  12. E 1
  13. V 4
  14. E 1
  15. L 3
  16. 31 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

opsporingsbevel levert met Wordfeud minimaal 35 en maximaal 129 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

  1. O 1
  2. P 4
  3. S 2
  4. P 4
  5. O 1
  6. R 2
  7. I 2
  8. N 1
  9. G 3
  10. S 2
  11. B 4
  12. E 1
  13. V 4
  14. E 1
  15. L 3
  16. 35 zonder bonus
  17. 129 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (P) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

opsporingsbevel: bevel dat een politiedienst mag en moet zoeken naar een persoon en deze mag arresteren
Deel opsporingsbevel — standaardnederlands.nl