loef
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- de kant waar de wind vandaan komt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| loefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| loefjes | verkleinwoord, meervoud |
| loeven | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van loeven
- gebiedende wijs van loeven
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van loeven
Vervoeging van loef
loefhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘windzijde’ voor het eerst aangetroffen in 1612
Woordfamilie van loef
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| loefje | verkleinwoord | loef |
| loefjes | verkleinwoord meervoud | loef |
| loeven | meervoud | loef |
| geloefd | woordvorm | loeven |
| loefde | woordvorm | loeven |
| loefden | woordvorm | loeven |
| loeft | woordvorm | loeven |
| loeve | woordvorm | loeven |
| loevend | woordvorm | loeven |
| loevende | woordvorm | loeven |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van loef zijn vastgelegd.