leuning
zelfstandig naamwoord ˈlønɪŋBetekenis
- iets waartegen men aan kan leunen
- de achterkant van een stoel
Hoe spreek je leuning uit?
/ˈlønɪŋ/
Leuning bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ø | deur |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- iets waaraan men zich kan optrekken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| leuningen | meervoud |
| leuninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| leuninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘steun voor armen’ voor het eerst aangetroffen in 1654
Woordfamilie van leuning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| leuningen | meervoud | leuning |
| leuninkje | verkleinwoord | leuning |
| leuninkjes | verkleinwoord meervoud | leuning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van leuning zijn vastgelegd.