armleuning
zelfstandig naamwoord ˈɑrᵊmˌlønɪŋBetekenis
- deel van een meubelstuk (vooral een stoel of een bank) waarop men de arm kan laten rusten
Hoe spreek je armleuning uit?
/ˈɑrəmˌlønɪŋ/
Armleuning bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| r | rood |
| ə | de |
| m | maan |
| l | land |
| ø | deur |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| armleuningen | meervoud |
| armleuninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| armleuninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van arm en leuning
Woordfamilie van armleuning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| armleuningen | meervoud | armleuning |
| armleuninkje | verkleinwoord | armleuning |
| armleuninkjes | verkleinwoord meervoud | armleuning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van armleuning zijn vastgelegd.