klopper
zelfstandig naamwoordBetekenis
- voorwerp om mee te kloppen
- deurklopper
- (in mindere mate) iemand die klopt
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die klopt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kloppers | meervoud |
| kloppertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kloppertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van kloppen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van klopper
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kloppers | meervoud | klopper |
| kloppertje | verkleinwoord | klopper |
| kloppertjes | verkleinwoord meervoud | klopper |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klopper zijn vastgelegd.