intrigante
zelfstandig naamwoord ɪntriˈɣɑntəBetekenis
- vrouw die stiekem haar doel probeert te bereiken door te beïnvloeden hoe anderen over elkaar denken
- intrigant
- intrigerend, konkelend
Hoe spreek je intrigante uit?
/ɪntriˈxɑntə/
Intrigante bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| r | rood |
| i | riet |
| x | acht |
| ɑ | bad |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| intrigantes | meervoud |
Herkomst
afgeleid van intrigant zn met het achtervoegsel -e
Woordfamilie van intrigante
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| intrigantes | meervoud | intrigante |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van intrigante zijn vastgelegd.