vigilante
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord viɣiˈlɑntəBetekenis
- particulier die probeert de samenleving te beschermen door tegen misdadigers op te treden
- vierpersoons gesloten huurrijtuig, dat in de 19e eeuw als taxi op standplaatsen in steden was te vinden
- een of meer particulieren die eigenmachtig tegen misdadigers optreden
- waker
- wakend, waakzaam
Hoe spreek je vigilante uit?
/vixiˈlɑntə/
Vigilante bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| i | riet |
| x | acht |
| l | land |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vigilanten | enkelvoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vigilantes | enkelvoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van vigilant
Woordfamilie van vigilante
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vigilantes | enkelvoud | vigilante |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vigilante zijn vastgelegd.