orante
zelfstandig naamwoord oˈrɑntəBetekenis
- voorstelling van een biddende vrouw in lang gewaad die rechtop staat en de handen naar de hemel heft
Hoe spreek je orante uit?
/oˈrɑntə/
Orante bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| o | boot |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oranten | meervoud |
Herkomst
van Frans orante of direct van Latijn orans, in de betekenis "afbeelding van biddende vrouw" aangetroffen vanaf 1882 (zie vindplaats hieronder)