intrige
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het tweede bedrijf van een grieks drama
- een stiekem plan
- de verhaallijn van een roman, toneelstuk of film
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| intriges | meervoud |
| intrigetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| intrigetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
geleend van Frans intrigue
Woordfamilie van intrige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| intriges | meervoud | intrige |
| intrigetje | verkleinwoord | intrige |
| intrigetjes | verkleinwoord meervoud | intrige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van intrige zijn vastgelegd.