gedachte
zelfstandig naamwoord, werkwoord ɣəˈdɑxtəBetekenis
- hetgeen wat men denkt
Hoe spreek je gedachte uit?
/xəˈdɑxtə/
Gedachte bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ə | de |
| d | dak |
| ɑ | bad |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- mening, opinie, idee
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gedachten | meervoud |
| gedachtes | meervoud |
| gedachtetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gedachtetjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van gedacht, voltooid deelwoord van denken
- verbogen vorm van gedacht, voltooid deelwoord van gedenken
Vervoeging van gedachte
gedachtehele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘het nadenken, idee’ voor het eerst aangetroffen in 901.
Woordfamilie van gedachte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gedachtes | meervoud | gedachte |
| gedachtetje | verkleinwoord | gedachte |
| gedachtetjes | verkleinwoord meervoud | gedachte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gedachte zijn vastgelegd.