dwanggedachte
zelfstandig naamwoord ˈdwɑŋɣəˌdɑxtəBetekenis
- een gedachte die zich op een hinderlijke manier steeds opdringt en die je dus niet kunt onderdrukken
Hoe spreek je dwanggedachte uit?
/ˈdwɑŋxəˌdɑxtə/
Dwanggedachte bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| x | acht |
| ə | de |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dwanggedachten | meervoud |
| dwanggedachtes | meervoud |
Herkomst
samenstelling van dwang zn en gedachte zn
Woordfamilie van dwanggedachte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dwanggedachten | meervoud | dwanggedachte |
| dwanggedachtes | meervoud | dwanggedachte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dwanggedachte zijn vastgelegd.