fakkel
zelfstandig naamwoord 'fɑkəlBetekenis
- staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting
- fakkel, toorts
Hoe spreek je fakkel uit?
/ˈfɑkəl/
Fakkel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fakkels | meervoud |
| fakkeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| fakkeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘toorts’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van fakkel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fakkels | meervoud | fakkel |
| fakkeltje | verkleinwoord | fakkel |
| fakkeltjes | verkleinwoord meervoud | fakkel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fakkel zijn vastgelegd.