enquête
zelfstandig naamwoord ɑŋˈkɛːtəBetekenis
- een onderzoek door meerdere mensen een vragenlijst te laten beantwoorden
- een getuigenverhoor in het burgerlijk recht
- een parlementaire ~: een onderzoek uitgevoerd door en in opdracht van het parlement waarin mensen onder ede gehoord kunnen worden
- onderzoek
- vragenlijst
Hoe spreek je enquête uit?
/ɑŋˈkɛtə/
Enquête bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| enquêtes | meervoud |
| enquêtetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| enquêtetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderzoek’ voor het eerst aangetroffen in 1494
Woordfamilie van enquête
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| enquêtes | meervoud | enquête |
| enquêtetje | verkleinwoord | enquête |
| enquêtetjes | verkleinwoord meervoud | enquête |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van enquête zijn vastgelegd.