plaquette
zelfstandig naamwoord plaˈkɛtəBetekenis
- een plaat met daarop een tekst ter herinnering aan iets
- gedenkplaat
Hoe spreek je plaquette uit?
/plaˈkɛtə/
Plaquette bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| a | maan |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- plaat van duurzaam materiaal met die aan een persoon of gebeurtenis herinnert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plaquettes | meervoud |
Herkomst
van Frans plaquette, in de betekenis van ‘gedenkplaat’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1912
Woordfamilie van plaquette
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plaquettes | meervoud | plaquette |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plaquette zijn vastgelegd.