estafette
zelfstandig naamwoord ɛsta'fɛtəBetekenis
- wedstrijd tussen verschillende teams waarbij leden van een team achtereenvolgens een deel van de totaalafstand afleggen
Hoe spreek je estafette uit?
/ɛstaˈfɛtə/
Estafette bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| f | fiets |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| estafetten | meervoud |
| estafettes | meervoud |
Herkomst
van het Franse 'estafette' (ijlbode, koerier)
Woordfamilie van estafette
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| estafetten | meervoud | estafette |
| estafettes | meervoud | estafette |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van estafette zijn vastgelegd.