eenrichtingsweg
zelfstandig naamwoord enˈrɪxtɪŋsˌwɛxBetekenis
- weg waarop de bestuurders in één richting rijden
- ontwikkeling die onvermijdelijk tot een bepaald gevolg leidt
Hoe spreek je eenrichtingsweg uit?
/enˈrɪxtɪŋsˌwɛx/
Eenrichtingsweg bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| n | nek |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| x | acht |
| t | tak |
| ŋ | ding |
| s | sok |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eenrichtingswegen | meervoud |
Herkomst
samenstellende samenstelling van een ht, richting zn en weg zn met het invoegsel -s-
Woordfamilie van eenrichtingsweg
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eenrichtingswegen | meervoud | eenrichtingsweg |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eenrichtingsweg zijn vastgelegd.