drieklank
zelfstandig naamwoord /ˈdriklɑŋk/Betekenis
- een foneem dat uit drie klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan
- de samenklank van drie unieke tonen (gelijke tonen in andere octaven tellen niet mee), die zodanig samenklinken dat zij voor het muzikale oor samensmelten tot een gestalte
Hoe spreek je drieklank uit?
/ˈdriklɑŋk/
Drieklank bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| r | rood |
| i | riet |
| k | kat |
| l | land |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| drieklanken | meervoud |
| drieklankje | verkleinwoord, enkelvoud |
| drieklankjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van drie en klank
Woordfamilie van drieklank
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| drieklanken | meervoud | drieklank |
| drieklankje | verkleinwoord | drieklank |
| drieklankjes | verkleinwoord meervoud | drieklank |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van drieklank zijn vastgelegd.