dochter
zelfstandig naamwoord ˈdɔxtərBetekenis
- een vrouwelijk kind
Hoe spreek je dochter uit?
/ˈdɔxtər/
Dochter bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɔ | bot |
| x | acht |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- min of meer zelfstandig functionerend bedrijf waarvan de aandelen in bezit zijn van een holding of moedermaatschappij
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dochters | meervoud |
| dochtertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dochtertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘kind van het vrouwelijk geslacht’ voor het eerst aangetroffen in 901
Woordfamilie van dochter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dochtertje | verkleinwoord | dochter |
| dochtertjes | verkleinwoord meervoud | dochter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dochter zijn vastgelegd.