disjunctie
zelfstandig naamwoord dɪs'jʏŋksiBetekenis
- tegenstelling, scheiding
- het in gescheiden gedeelten opgelost zijn van een verspreidingsgebied waarbij in de tussengebieden die soorten niet voorkomen
- het uiteengaan van overlangs gedeelde chromosomenparen gedurende de celdeling
- het niet gecorreleerd zijn van fonemen
- logische operator (symbool: \scriptstyle\lor, OF of OR), wiens betekenis ongeveer overeenkomt met de betekenis van het Nederlandse woord 'of'
Hoe spreek je disjunctie uit?
/dɪsˈjʏŋksi/
Disjunctie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| j | ja |
| ʏ | put |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- logische operator (symbool: scriptstyle ∨, OF of OR), wiens betekenis ongeveer overeenkomt met de betekenis van het Nederlandse woord "of"
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| disjuncties | meervoud |
Herkomst
afgeleid van junctie met het voorvoegsel dis-
Woordfamilie van disjunctie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| disjuncties | meervoud | disjunctie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van disjunctie zijn vastgelegd.