disk
zelfstandig naamwoord dɪskBetekenis
- schijf voor magnetische opslag van computergegevens
- disc, diskette, floppy, floppydisk, hard disk
- schijf; een plat en rond voorwerp
- opslagmedium
- discus; een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen
- kotouč
Hoe spreek je disk uit?
/dɪsk/
Disk bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| k | kat |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| diskje | verkleinwoord, enkelvoud |
| diskjes | verkleinwoord, meervoud |
| disks | meervoud |
Herkomst
van Engels disk "schijf", in de betekenis van ‘schijfgeheugen’ aangetroffen vanaf 1974
Woordfamilie van disk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| diskje | verkleinwoord | disk |
| diskjes | verkleinwoord meervoud | disk |
| disks | meervoud | disk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van disk zijn vastgelegd.