decreet
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verordening van overheidswege zonder inmenging van het parlement, in Nederland noemen we dit een Koninklijk Besluit.
- wet uitgevaardigd door een van de Belgische gewesten of gemeenschappen
- uitvaardiging van een pauselijk besluit of wetsbepaling, als onderdeel van het rooms-katholieke rechtsbestel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| decreten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verordening’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van decreet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| decreten | meervoud | decreet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van decreet zijn vastgelegd.