dagdief
zelfstandig naamwoord, werkwoord 'dɑɣdifBetekenis
- iemand die niets doet in plaats van te werken
Hoe spreek je dagdief uit?
/ˈdɑxdif/
Dagdief bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɑ | bad |
| x | acht |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die niets doet in plaats van te werken of zich anderszins nuttig te maken pejorative
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dagdiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dagdiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| dagdieven | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van dagdieven
- gebiedende wijs van dagdieven
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van dagdieven
Vervoeging van dagdief
dagdiefhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van dag en dief
Woordfamilie van dagdief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dagdiefje | verkleinwoord | dagdief |
| dagdiefjes | verkleinwoord meervoud | dagdief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dagdief zijn vastgelegd.