toestand
zelfstandig naamwoord /'tustɑnt/Betekenis
- een geheel van omstandigheden waarin iets of iemand zich bevindt
- de informatie die men over een systeem moet hebben om het gedrag ervan te kunnen bepalen
- een ongelukkige situatie (gedoe, gezeur)
Hoe spreek je toestand uit?
/ˈtustɑnt/
Toestand bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| u | boek |
| s | sok |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toestanden | meervoud |
| toestandje | verkleinwoord, enkelvoud |
| toestandjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘gesteldheid’ voor het eerst aangetroffen in 1648
Woordfamilie van toestand
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toestanden | meervoud | toestand |
| toestandje | verkleinwoord | toestand |
| toestandjes | verkleinwoord meervoud | toestand |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toestand zijn vastgelegd.