consternatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een situatie waarin men zich geen raad meer weet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consternaties | meervoud |
| consternatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| consternatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ontsteltenis’ voor het eerst aangetroffen in 1667
Woordfamilie van consternatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consternaties | meervoud | consternatie |
| consternatietje | verkleinwoord | consternatie |
| consternatietjes | verkleinwoord meervoud | consternatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consternatie zijn vastgelegd.