consignatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het in handen stellen van goederen tot verkoop voor rekening van de afzender
- gerechtelijke inbewaringgeving van waarden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consignaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het ten verkoop geven’ voor het eerst aangetroffen in 1892
Woordfamilie van consignatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consignaties | meervoud | consignatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consignatie zijn vastgelegd.