connector
zelfstandig naamwoord kɔ'nɛktɔrBetekenis
- verbindingsstuk (stekker, contrastekker) die een elektrische verbinding tot stand brengt tussen vele adertjes (die ook weer los genomen kan worden)
- verbindingsstuk om onderdelen mechanisch te koppelen
Hoe spreek je connector uit?
/kɔˈnɛktɔr/
Connector bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| connectoren | meervoud |
| connectors | meervoud |
| connectortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| connectortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Engelse 'connector' met het voorvoegsel con-
Woordfamilie van connector
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| connectoren | meervoud | connector |
| connectors | meervoud | connector |
| connectortje | verkleinwoord | connector |
| connectortjes | verkleinwoord meervoud | connector |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van connector zijn vastgelegd.