blues
zelfstandig naamwoord bluːsBetekenis
- een melancholieke muziekstijl, ongeveer tussen 1860 en 1900 ontstaan, die oorspronkelijk werd beoefend door Amerikaanse negerslaven
- droeve stemming
- een melancholieke muziekstijl
- een dansstijl meestal door Bluesmuziek begleid
Hoe spreek je blues uit?
/blus/
Blues bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| u | boek |
| s | sok |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bluesje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bluesjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘muzieksoort’ voor het eerst aangetroffen in 1936
Woordfamilie van blues
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bluesje | verkleinwoord | blues |
| bluesjes | verkleinwoord meervoud | blues |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blues zijn vastgelegd.