blokfluit
zelfstandig naamwoord ˈblɔkflœytBetekenis
- een eenvoudig houten blaasinstrument dat recht voor de mond wordt bespeeld
Hoe spreek je blokfluit uit?
/ˈblɔkflœyt/
Blokfluit bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| f | fiets |
| œy | huis |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blokfluiten | meervoud |
| blokfluitje | verkleinwoord, enkelvoud |
| blokfluitjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘blaasinstrument’ voor het eerst aangetroffen in 1944
Woordfamilie van blokfluit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blokfluiten | meervoud | blokfluit |
| blokfluitje | verkleinwoord | blokfluit |
| blokfluitjes | verkleinwoord meervoud | blokfluit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blokfluit zijn vastgelegd.