beuken
bijvoeglijk naamwoord, werkwoord, zelfstandig naamwoord ˈbøkə(n)Betekenis
- hout van de beuk, een Europese hardhoutboom
- ergens fors op slaan
Hoe spreek je beuken uit?
/ˈbøkən/
Beuken bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ø | deur |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (alleen | onverbogen, stellende trap |
| attributief) | onverbogen, stellende trap |
Vervoeging van beuken
beukenhele werkwoord
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord beuk
Herkomst
bn: afgeleid van beuk zn met het achtervoegsel -en
Woordfamilie van beuken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beuke | woordvorm | beuken |
| beukend | woordvorm | beuken |
| beukende | woordvorm | beuken |
| beukt | woordvorm | beuken |
| beukte | woordvorm | beuken |
| beukten | woordvorm | beuken |
| gebeukt | woordvorm | beuken |
| gebeukte | woordvorm | beuken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beuken zijn vastgelegd.