bende
zelfstandig naamwoord /ˈbɛn.də/Betekenis
- een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven
- een rommelige toestand bijv. een beestenbende of een teringbende, rotzooi
- grote hoeveelheid
Hoe spreek je bende uit?
/ˈbɛndə/
Bende bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een informeel georganiseerde groep mensen, veelal met kwaadaardige/misdadige bedoelingen pejorative
- een rommelige toestand pejorative
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bendes, benden | meervoud |
| bendetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bendetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘troep’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1525
Woordfamilie van bende
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| benden | meervoud | bende |
| bendes | meervoud | bende |
| bendetje | verkleinwoord | bende |
| bendetjes | verkleinwoord meervoud | bende |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bende zijn vastgelegd.