blende
zelfstandig naamwoord, werkwoord 'blɛndəBetekenis
- erts, bestaande uit een verbinding van een metaal met zwavel
Hoe spreek je blende uit?
/ˈblɛndə/
Blende bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blenden | meervoud |
Woordvorm
- aanvoegende wijs van blenden
Vervoeging van blende
blendehele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘mineraal’ voor het eerst aangetroffen in 1780
Woordfamilie van blende
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blenden | meervoud | blende |
| blendende | woordvorm | blenden |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blende zijn vastgelegd.