beambte
zelfstandig naamwoord bəˈʔɑmtəBetekenis
- functionaris die een lager ambt uitoefent
Hoe spreek je beambte uit?
/bəˈɑmtə/
Beambte bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| ɑ | bad |
| m | maan |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| beambten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘functionaris’ voor het eerst aangetroffen in 1729
Woordfamilie van beambte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beambten | meervoud | beambte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beambte zijn vastgelegd.