functionaris
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een (openbare) functie vervult
- ambtenaar in overheidsdienst
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| functionarissen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘die een functie vervult’ voor het eerst aangetroffen in 1891
Woordfamilie van functionaris
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| functionarissen | meervoud | functionaris |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van functionaris zijn vastgelegd.